Hoe zorg je ervoor dat een kind beter luistert?

De eerste stap om een kind beter te laten luisteren is snappen dat met ‘luisteren’ eigenlijk gehoorzamen bedoeld wordt. De tweede stap is beseffen dat een kind niet hoeft te gehoorzamen. Een kind is dat op geen enkele manier verplicht. Als je dat inziet kun je ervoor gaan zorgen dat een kind vaker zal luisteren naar wat je te zeggen hebt. 11 Tips om een kind zonder strijd beter te laten luisteren!

Tip 1 – Gebruik Apentaal

Als je echt wilt dat een kind iets doet of juist laat, dan is het heel belangrijk dat die boodschap ondubbelzinnig en krachtig overkomt. Dat betekent dat vooral hóe je iets zegt belangrijk is. En dat doe je door je lichaamstaal , je gezichtsuitdrukking en je stem in overeenstemming zijn met je boodschap. Dat noem ik Apentaal. Apentaal komt bij kinderen heel goed binnen, op een manier waardoor ze echt luisteren.

Leer Apentaal en zorg dat kinderen echt naar je luisteren

Tip 2 – Gebruik duidelijke taal

De kans dat een kind doet wat je zegt is veel groter als je er heel duidelijk in bent. Een kind wíl in de regel namelijk graag voldoen aan je wensen, maar dan moet het wel duidelijk zijn dát je een wens hebt én wat die wens precies ís. Vermijd daarom woorden als straks, zometeen, een beetje, een stukje, daar, die, dat ding, etc. Zou een kind weten wat hij moet doen en wanneer als je tegen hem zegt dat hij straks dat ding een beetje opzij moet doen?

Tip 3 – Benoem wat je wél wilt en niet wat je niet wilt

Meestal is het effectiever om een kind te vertellen wat je wél wilt, dan wat je niet wilt. Als je zegt: “Niet rennen in huis”, voldoet een kind aan je eis als hij in plaats daarvan gaat skippyballen in huis. Maar blij of tevreden zul je niet zijn. “Gewoon lopen” is daarom veel duidelijker dan “niet rennen”.

Tip 4- Geef een kind de tijd

Veel mensen hebben de neiging om onmiddellijke resultaten te eisen. Om van hun kinderen te verwachten dat ze alles waar ze op dat moment mee bezig zijn uit handen laten vallen en meteen doen wat er gevraagd is. Dat is echter onzettend lastig voor een kind, omdat kinderen helemaal kunnen opgaan in wat ze doen. Het is dus veel beter om een vooraankondiging te doen als je ze een opdracht gaat geven. ‘We gaan over een tien minuten eten’. En vijf minuten later: ‘Wil jij over drie minuten de tafel dekken?’. En drie minuten later: ‘Dek de tafel maar alvast, dan kunnen we eten’. Zo hebben ze tijd om ‘uit’ hun activiteit te komen. Je zou zelfs een kookwekker kunnen zetten om een kind te herinneren. Bij de ene activiteit gaat dat natuurlijk sneller en gemakkelijker dan bij de anderen en het ene kind is sneller dan het andere. Leer een kind daarin kennen en houdt er rekening mee.

Tip 5 – Voorkom een overdosis

Als je erop gaat letten, dan zal het je waarschijnlijk opvallen hoe ontzettend veel opdrachten en verboden je uitspreekt naar een kind. Als je veel opdrachten en verboden geeft, kan een kind zich overvraagd gaan voelen. En om zichzelf te beschermen zal hij de (in zijn ogen) minder belangrijke zaken eruit filteren. Negeren. Al die opdrachten en verboden vormen dan een soort ‘achtergrondruis’ die wegvalt omdat een kind eraan gewend raakt. Vooral als je vaak onduidelijk bent of opdrachten en verboden een beetje tussen neus en lippen door geeft. Om ervoor te zorgen dat je opdrachten verboden ‘ruis’ worden zul je ze dus moeten beperken. Alleen de noodzakelijke uitspreken.

Tip 6 – Maak het aantrekkelijk om mee te werken

Een opdracht uitvoeren is veel leuker als je daarna gewezen wordt op de plezierige effecten ervan. Dus als je een kind je dankbaarheid betoont als hij je geholpen heeft of als je hem ervan bewust maakt hoe fijn een opgeruimde kamer is, zal hij de volgende keer eerder aan je opdrachten voldoen.

Tip 7 – Wees speels

Kinderen (en eigenlijk mensen in het algemeen) zijn spelende wezens. Als je de opvoeding zoveel mogelijk speels kunt doen, maak je het voor een kind veel leuker om mee te werken. Dus maak een spel van het opruimen. Laat hem die proppen papier in de papierbak gooien alsof het basketbal is.

Tip 8 – Gebruik humor

Humor gebruiken werkt ook hartstikke goed. Als je van ‘opvoeden’ altijd een doodserieuze boel maakt, zal een kind zich er aan willen onttrekken. Een theatrale manier van ‘streng’ zijn en een grapje af en toe kunnen goed werken. Voordeel is ook dat áls je een keer echt een harde grens trekt, dat het meteen duidelijk is dat je serieus bent.

Tip 9 – Geef een reden

Wat ook geweldig kan helpen is om de reden waaróm je iets van een kind wilt erbij geeft. Mensen (en kinderen dus ook) zijn veel eerder geneigd om aan een verzoek te voldoen als er een reden bij wordt gegeven. Ga maar bij jezelf na. Wat is het eerste wat je zegt (of denkt) als iemand je iets verbiedt of opdraagt? “Hoezo?” of “Waarvoor?” toch? En als er een goede reden komt, wil je waarschijnlijk aan het verzoek voldoen. ‘Ruim even de tafel af, want ik ben moe van het koken’, zal waarschijnlijk veel beter werken dan alleen maar ‘Ruim even de tafel af’. Een kind leert zich hierdoor ook meteen in een ander te verplaatsen. Hij gaat snappen dat een ander ook wensen en beweegredenen en wat die zijn.

Tip 10 – Zorg voor een goede band met een kind

De meeste volwassenen zullen liever hard werken voor een werkgever die hen met respect behandelt, luistert naar wat ze te zeggen hebben, meedenkt over oplossingen bij problemen, etc. Een baas die zijn macht niet misbruikt en ruimte laat voor eigen inbreng. Voor een kind is het niet anders. Dus zorg ervoor dat je een leuke ‘baas’ bent. En besef dat je niet werkelijk de baas bent…

Tip 11 – Maak contact

Als je wil dat een kind aandacht voor je boodschap heeft, moet je je boodschap met aandacht brengen. Je kunt vanachter je bureau roepen dat hij zijn tafel moet schoonmaken, maar als hij zit te knutselen, is de kans niet zo groot dat hij de boodschap oppikt. Als je naar hem toe loopt, zijn naam zegt en hem aankijkt, wordt de kans veel groter dat de boodschap binnenkomt. Zorg dus dat je contact hebt voordat je je boodschap geeft.

Als je deze principes toepast is de kans veel groter dat een kind meewerkt. Niet honderd procent, dat zou eng zijn. Het is een veel plezieriger manier van omgaan met een kind. Een kind en jijzelf hebben misschien een wenperiode nodig, waarin alles even wat moeilijker lijkt. Maar als je volhoudt, wordt het daarna een stuk beter en leuker.