Kinderen voelen je intenties haarfijn aan

Toen ik halverwege het jaar voor een klas kwam te staan, was Sarah een moeilijk handelbaar kind. Ze zocht enorm de grenzen op, was opstandig, eiste al mijn aandacht, stoorde anderen kinderen bij hun werk. Kortom een ramp om in de klas te hebben. Ze was van school gewisseld, omdat ze op haar oude school niet goed wisten wat ze met haar aan moesten. Ik ook niet…

Ik ben extreem streng geweest, de eerste weken. Regelmatig heel boos op haar geworden. Haar heel duidelijk, zeer strikte grenzen gegeven – strikter dan bij anderen de kinderen. Ik moest wel, want ze verstoorde de gang van zaken en andere kinderen hadden last van haar. Maar ik moest zo vaak boos op worden, dat ik me er schuldig over ging voelen, want ik wilde ook graag dat ze zich prettig voelde bij haar nieuwe leerkracht.

Gelukkig had ze ook een heel maf gevoel voor humor dat ik erg kon waarderen. Dus als ze grapjes maakte, kon ik daar oprecht om lachen. En zij snapte als één van de weinige kinderen mijn rare grappen.

Een onverwacht antwoord

Na een aantal weken de drilsergeant te hebben uitgehangen, peilde ik eens voorzichtig bij moeder of ze het wel leuk vond bij mij in klas – ze liet weinig emoties zien, positief of negatief, altijd een pokerface. Haar moeder vertelde me – toch wel tot mijn opluchting – dat ze het heel fijn vond bij mij in de klas. Ik vroeg haar of ze het niet vervelend vond dat ik zo vaak boos was. Moeder zei dat Sarah dat helemaal niet erg vond, omdat ze voelde dat ik het niet deed om haar te kleineren.

Op haar vorige school was dat anders geweest. Daar had ze zich gepest en uitgekotst gevoeld. Ook – of eigenlijk zelfs vooral, stuitend genoeg – door haar leerkrachten! Bij mij voelde zich in elk geval serieus genomen en geaccepteerd, ook al was ik echt niet de aardigste meester voor haar. (Wel de grappigste, vertelde haar moeder me.)

Na deze eerste weken namen de gedragsproblemen snel af en werd Sarah een leuk kind dat iets heel eigens meenam de klas in. Ze was nog steeds niet altijd de gemakkelijkste, maar ze deed het goed in de klas en ging qua lesstof goed vooruit.

Negatieve gevoelens naar een kind toe in de gaten houden

Dat zegt volgens mij veel over waar kinderen behoefte aan hebben. Ze hebben behoefte aan acceptatie, oprechtheid en authenticiteit. Ze voelen haarfijn aan wat je intenties zijn. Of je het beste met ze voor hebt, of dat je iets tegen ze hebt. Het is daarom ontzettend belangrijk om je eigen gevoelens naar kinderen toe in de gaten te houden.

Als je vooral negatieve gevoelens hebt – wat ik in het begin zeker had bij Sarah – dan moet je je uiterste best doen om iets te vinden wat je wel kunt waarderen. Hoe klein dit ook is – zoals de humor in mijn verhaal. Juist bij de allerlastigste kinderen. Want dit is het kiertje waar je je voet tussen kunt zetten om een band op te bouwen. En deze band vormt een buffer tegen groeiende problemen.

Hoe bouw jij een band op met kinderen die je niet leuk vindt?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *